2 Aralık 2011 Cuma

Yok Olacağım İnceden Sessizliğimin Olurunda...

Küçük izler bıraktım dünyada.Bunları sadece görmek isteyenler görebilir sanıyordum. 
Bu küçük masal beni kandıran küçük bir hikaye idi inanmak istedigim de ,inandığım gerçekte var olmadıgını bilsem bile inanmak istediğim... 
Bir masumun gözyaşları bütünüyle ve siz dogru olan yolu seçtiniz. 
Seçmek istediğiniz.
Zamanın yok ettiği bizi ise sürüklediği devir de 
Masallar da son buldu umutlarımız da.Artık bir umudumuz yok.( Ümit kötülüklerin en kötüsüdür çünkü işkenceyi uzatır.Friedrich Nietzsche.)

Sabitleşmenin ruhuyla yeniden var olma isteğinin arzusuyla güne yeniden başlamak ve her nefes alışında eksikliği hissetmek . Soyut olanın hep var olanın olmayışı yoksunluğu farkındalığı olmaksızın olmak .

Küçük taşlar da umudu aramak ve yine küçük masallar da
Devam etmek istekliliğe ve kararlılığa sessizliğimizle yutkunduğumuz kelimelerimiz le masallarımız la ...
Hayallerimize kattığımız masallarımızla...
Ve artık yalnızlığımız ile
Sonsuzluğumuzun, bıraktığımız izler ile mi tarttığımız güzelliğimiz ile mi?
Evet güzeliz ve hep güzel olacağız hiç farketmeyeceğiz hep döneceğiz ya da dünya hep dönecek ve biz de onunla beraber döndüğümüzde farketmediğimiz olgularımız la var olacağız ...
Yerinde saymanın farkettirdiği olgularımızla ...
Yürümek sonsuza sen biliyormusun nasıl bir duygu dur ?
Ben biliyorum hayallerim den biliyorum gerçek te de öyle olmasını umuyorum...
Öteden denizin kokusunu içime nefes olarak çektiğimde, bir yakamoz altında ki hayallerimle gerçeklerim geliyor aklıma 
Gerçekler ne kadar da azlarmış farketmediğim güzelliğimle yittiğim anlarda ne kadar da azlarmış ..
Farkeder olduğum da kıskanır oldugum da kendimi kendimden. 
Üzüldüğüm de ya da yok oldugumu farkettıgımde 
Suskunluğumu gizlediğim yaprakların altında
Var olmanın hıncı ile 
Belki de zehirlerim beni etkiliyor insanlar için hazırladığım
 Ve sakladığım zehirlerim biraz daha elimde tutarsam 
Ne olacak biliyor musunuz? 
Beni zehirleyecek yanan sadece ben olacağım.
Ben suskunluğumun tazeliğinde 
Gölgemde yaşadığım o gri dünyanın varlığıyla
 Yok olacağım  inceden sessizliğimin olurun da
.....
Noktaların konuşmadığı zamanın yok olmaya başladığı ve hızlandığını hissettiğimiz
Halbuki dün akmıyor du Zaman dediğimiz 
Kimsenin olurunda olmayan
Derdinin söylenmediği
.......
Dünyanın en uzun sahilin de 
Gökyüzün de bulutlar vardı


GO

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder